Coster Cophenhagen

We weten niet waar Cos­ter Copen­ha­gen de kle­ding laat maken maar we zagen via Ins­ta­gram wel dat ze stof­fen inko­pen in Chi­na. Met deze infor­ma­tie kun­nen we hela­as niets con­clu­de­ren over de werkomstandigheden. 

Het merk zegt dat ze een nauwe band heb­ben met al hun fabri­kan­ten en leve­ran­ci­ers, met veel van hen al lan­ge tijd samenwer­ken, maar ze hun plan voor maat­s­c­hap­pe­lijk veran­two­ord onder­ne­men vanu­it een ander per­s­pec­ti­ef moeten opbo­uwen en opni­euw moeten beginnen. 

Cos­ter Copen­ha­gen ste­unt het goede doel Kna­ek Can­cer.

In het duur­za­am­he­id­splan geeft het merk aan dat ze in over­gang zijn naar meer natu­ur­vri­en­de­lij­ke mate­ri­alen. Ze som­men een aan­tal van die mate­ri­alen op. 

Zo ver­no­emen ze Seawo­ol, een cir­cu­la­ir mate­ri­aal dat lij­kt op wol en gema­akt is van plas­tic fle­ssen en oes­ter­s­c­hel­pen. Gebru­iken ze gerecy­cled polyes­ter waar­van som­mi­ge leve­ran­ci­ers een GRS ​‘Glo­bal Recy­cle Stan­dard for Recy­cled Polyes­ter’- of COC, on ​‘Eco Cir­cle Recy­cled Polyes­ter Fiber’- cer­ti­fi­ca­at heb­ben. Zien we Eco­ve­ro Len­zing Vis­co­se dat gema­akt is van hout­pulp uit duur­za­me bron­nen en beter is voor het mili­eu dan nor­ma­le vis­co­se. Heb­ben ze kle­ding van lin­nen, een mate­ri­aal gema­akt van vlas en min­der water en che­mi­ca­liën nodig heeft dan veel ande­re natu­ur­lij­ke vezels en ook vin­den we er biolo­gis­ch kato­en.

In de reali­te­it wor­den deze mate­ri­alen (nog) weinig gebru­ikt voor de kle­ding van Cos­ter Copen­ha­gen en als ze toch gebru­ikt wor­den, zijn ze mees­tal ver­men­gd met een ander mate­ri­aal. Het merk heeft weinig kle­din­g­s­tuk­ken gema­akt uit mono mate­ri­alen, dat bete­kent dat de samens­tel­ling van stof­fen vaak bes­ta­at uit ver­s­c­hil­len­de soor­ten texti­el­ve­zels. Niet alle polyes­ter is gerecy­cled en niet alle kato­en is biolo­gis­ch. Ook vin­den we naast de Seawo­ol, dier­lij­ke wol­so­or­ten in tru­ien zoals alpa­ca- en schapenwol.

Voor som­mi­ge kle­din­g­s­tuk­ken gebru­ikt het merk gerecy­cled polyes­ter, de recy­cle­ba­ar­he­id van de kle­ding van Cos­ter is ech­ter een aan­dac­h­t­s­punt. Veel mate­ri­alen zijn gemen­gd, soms bes­ta­an ze zel­fs uit drie ver­s­c­hil­len­de soor­ten vezels. We heb­ben niet te maken met mono­ma­te­ri­alen en dat maakt het las­tig om de vezels te sche­iden en ver­vol­gens te recy­cle­ren.

De kle­ding van Cos­ter Copen­ha­gen wor­dt ontwor­pen in Dene­mar­ken en waar het gema­akt wor­dt weten we niet. De stof­fen kopen ze vol­gens hun Ins­ta­gram sto­ri­es (deels) in op een gro­te stof­fen­mar­kt in Guan­g­zhou, Chi­na (Inter­na­ti­onal Texti­le City) dus we kun­nen wel alvast stel­len dat het merk geen kor­te keten heeft omdat ze de stof zo ver weg gekoc­ht wordt.

Cos­ter Copen­ha­gen gebru­ikt dier­lij­ke mate­ri­alen in som­mi­ge kle­din­g­s­tuk­ken, waaron­der scha­penwol en alpa­cawol voor tru­ien. We vin­den ook zij­de terug in bij­vo­or­be­eld hem­den en jur­ken van Cos­ter, zij­de wor­dt ver­kre­gen uit de cocons van de lar­ven van zij­de­rup­sen. Het merk ver­ko­opt rok­ken en bro­eken van lam­s­le­er. Over de oms­tan­dig­he­den waarin al deze dieren leven zegt Cos­ter Copen­ha­gen niets. Hela­as kun­nen we er dus niet van uit­ga­an dat ze een goed leven hebben.

Cos­ter Copen­ha­gen bes­c­hrij­ft hun inter­ne merk ​‘CC Heart’ als de kern van hun merk. De col­lec­tie van dit sub­merk bes­ta­at uit tijd­lo­ze basics voor elke vro­uw waar­mee ze een slow fashi­on ethos laten zien. In dit sub­merk laten ze de seizo­en­sge­bon­den aan­pak ach­terwe­ge, hun regu­li­ere col­lec­ti­es zijn niet extre­em tren­daf­han­ke­lijk maar ze gebru­iken wel apar­te ontwer­pen en prints waar je op uit­ge­ke­ken kan raken. Het merk wil gra­ag kwa­li­te­it­svol­le kle­ding maken zodat je er lang van kunt genieten.

Cos­ter Copen­ha­gen is niet zo tran­s­pa­rant. Ze delen niets over de pro­duc­ti­elan­den en wer­kom­s­tan­dig­he­den in de fabri­eken. Ook heb­ben ze het op hun duur­za­am­he­id­spa­gi­na over GOTS, OCS100, GRS en OEKO-TEX cer­ti­fi­ce­rin­gen maar de num­mers van hun cer­ti­fi­ca­ten zijn niet beschikbaar.

Het merk zegt dat ze hun pro­duc­tie in kaart bren­gen en daar­do­or tra­ce­er­ba­ar­he­id heb­ben bin­nen hun toele­ve­rin­g­ske­ten. Zelf zul­len ze wel­lic­ht over­zic­ht heb­ben over de her­komst van hun kle­ding maar voor ons is het vooral­s­nog ondu­ide­lijk.